THAILAND-REVIEW.COM THAILAND Reviews รีวิวสินค้าและบริการทุกอย่างในประเทศไทย
  • thailand-review น้ำตกกรุงชิง

    Mar 20

    thailand-review

    น้ำตกกรุงชิง  Krung ching waterfall

    วันนี้แอดมินหมูหนีไปเที่ยวมาเนื่องจากอากาศที่บ้านร้อนๆมากๆ  อยู่บ้านก็นอนไม่ได้อากาศร้อน สิ่งอันดับแรกที่ไปคืออยากไปล่องแก่งคลองกลาย แถวๆน้ำตกกรุงชิง ไม่ได้คิดไปเที่ยวน้ำตกแต่ประการใด แต่แบบว่ากุหลงทางงัย เปิดไปตามกูเกิลแมปเลย ไปๆ ขับๆ อ่าว สัญญาณมือถือหาย แล้วไปไหนต่อ ไปจนสุดทาง ถามทางกับป้า ป้าบอกเองไม่แลป้ายบ้างหรอ เลยมาไกลแล้วว เลี้ยวขวา หน้าวัดบ่อน้ำร้อนวนาราม โน่น อ่าวววววววววว วนกลับๆๆ  พอขับไปเจอวัดเลี้ยวซ้ายขึ้นดอยเลย  ทางลาดยางสบายมาก (แต่ยางลอกหมดแล้ว) ขับไปสักพัก เจอด่านเก็บเงินของ อุทยานแห่งชาติเขาหลวงนครศรีธรรมราช  ถามเจ้าหน้าที่เลย
    แอดมินหมู : พี่สาวค้าบบบบ สวัสดีค้าบพี่คร้าบ จำน้องจายคนนี้ได้ก่อ จำได้บ่อได้ก็บอกมา ล้าาาาาลาาาาาาา
    เจ้าหน้าที่ :ไอ่บ่าวเองเป็นใครวะ กุไม่รู่จัก อย่ามาติดสนิท จ่ายมา ค่าคนเข้า 40 บาท ค่ารถเข้า 30 บาท รวม 70 บาท
    แอดหมู : คือจะถามว่าเขาล่องแก่งที่ไหนคับ
    เจ้าหน้าที่ : ด้านล่างโน้น ที่ร้านค้า ข้ามสะพานมาก็เจอเลย
    แอดหมู : นี่โพ้นมาอีกแล้วหรอเนี่ย  ง้านเอาน้ำตกก็ได้ครับ  เส้นหมี่ ลูกชิ้นนะ 
    เจ้าหน้าที่ : ไปเล่นตรงโน้นนนนนนนนนเลยนะ 




    หลังจากจ่ายค่าเข้าเรียบร้อยเจ้าหน้าที่บอกว่าเดินขี้นไปประมาณ 3 กม กว่าก็ถึงน้ำตกแล้ว เล่นน้ำได้   เอารถไปจอดที่ทำการอุทยานได้เลยครับ  (เดี๋ยวๆๆเรามาล่องแก่งนะ)
    จอดรถเรียบร้อย เดินขึ้นไปน้ำตกเลยครับ  น้ำตกที่นี่ก็คงเหมือนน้ำตกทั่วๆไปอ่ะสินะ  เดินไปสัก 5 นาทีคงถึง ระหว่างทาง เจอคนมากมาย หนุ่มสาวจุงมือกัน จีบกัน สวิทหวานจนน้ำตาลขึ้น 800  ขยะเต็มรายทาง เสียงดัง วุ่นวาย พอถึงที่เล่นน้ำ คนก็คงปูเสื่อ ดื่มกินกันอย่างสนุกสนานเต็มไปหมด ส่วนเรามาคนเดียวก็คง นั่งเอาเท้าแกว่งน้ำเล่นคนเดียวสินะ  กุคิดไว้ว่าต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ

    แต่ในความเป็นจริง  มันสวนทางกันเลย

    พอเริ่มปากทางขึ้นเจอคณะถ้ำมองส่องนก 4-5 คน พร้อมกล้องถ่ายรูปเลนส์อันมหึมา ส่องนกอย่างเงียบๆ หายใจเบาๆๆ  กุเดินผ่านอย่างไม่ไยดี ทางขึ้นชันประมาณ 45 องศา  เข้าไปเรื่อยๆ จาก 5 นาที  ผ่านไป10นาที กุก็ยังไม่เจอมนุษย์หน้าไหนสักคน เสียงคนก็ไม่ได้ยิน  มีแต่เสียงนก เสียงเรไร  เสียงใบใม้ร่วงหล่นเบาๆ สงสัยกุมาเร็วไป เลยยังไม่มีใคร เดี๋ยวต้องมีคนมาแน่ๆ  ผ่านไป……   และก็ผ่านๆไป  …..  20 นาทีต่อมา หมูตัวน่อยๆๆ เดินเลี้ยวคดเคี้ยวไปตามช่องทางอันน้อยนิด กลางป่าดงพงไพร ใยไม่เจอใครสักคนเลยวะ  นี่มันจะเที่ยงแล้วนิ วันนี้ก็เป็นวันหยุด น้ำตกนี่ก็ออกจะมีชื่อเสียง ทำไมไม่มีคนมาเที่ยวเลยหรอเนี่ย   แล้วไหนว่าแค่ 3 โลกว่าเองงัย นี่เราเดินมาครึ่งชั่วโมง ยังไม่ถึงไหนเลย ทางก็ชัน  คนไม่มีเลย อาหาร น้ำ ขนม เราก็ไม่ได้เอามา มีน้ำขวดเล็กอยู่ขวดเดียว ต้องค่อยจิบแล้วล่ะ เผื่อขากลับด้วย  หรือว่าเราจะถอยกลับดีนะ  ป้ายบอกทาง  หลักกิโลบอกระยะทางก็ไม่มี เราไม่รู้เลยว่าตอนนี้เราอยู่ตรงจัดไหน ห่างจากน้ำตกแค่ไหน จะถึงหรือยัง สัญญาณมือถือ ก็ไม่มี เอางัยดีวะ จะกลับตอนนี้เลยหรอ(ท้อแท้ครั้งที่ 1 )  เสียงน้ำตกก็ยังไม่ได้ยินเลยนะ เราเดินมาตั้งนานแล้วนิ คงใกล้ถึงแล้วล่ะ อีกนิดมันคงอยู่ข้างหน้าเราแล้วเรากลับตอนนี้ก็เสียดายแรงที่เราเดินมาตั้งนาน เสียชื่อลูกเสือวิสามัญรุ่นใหญ่พิเศษหัวหน้าหมู่สิงโตหมด ใครรู้เข้าอายไปเจ็ดชั่วโคตรเลยนะ  มาแล้วมาไม่ถึงเนี่ย  ลองเดินต่ออีกหน่อยก็ได้ว้าาา เอ้าสู้ๆๆๆ   เดินไปสัก 10 นาท เอ้าเฮ้ยยยยยยยยยยยยยย นั่นคนหลายคนเลย ต้องมีร้านขายของกินแน่   นั่นเซเว่นนนนนนนนนนนนนนนน  ตาลายละเหนื่อย   มาเจอคนจนได้ คณะถ้ำมองคณะที่สอง โล่งอกไปที ยังมีคนอยู่ แสดงว่าใกล้ถึงแล้วสิเนี่ย

    ตอนนี้ทางเริ่มราบเรียบล่ะ ไม่ชันเหมือนตอนเริ่มต้น  เดินทางไกลต่อไปหมูน้อย  พร้อมไม้ง่ามอันใหญ่พร้อมชมนกชมไม้ ผีเสี้อ   นั่นนกเขา  นั่น เสียงจักจั่น เรไร   เสียงเพลงแสงจันทร์  มาลีฮวนน่า  ลอยมาเลย ทำไมไม่เจอใครอย่างที่คิดไว้เลย ฮือๆๆๆๆ ชักกลัวๆๆละ ทำไมไม่ถึงสักที มองไปซ้าย ขวา หน้าหลัง มีแต่เราและเงา ไม่มีใครเลย กลับตอนนี้ก็ยังทันนะ หิวแล้วดด้วย ของกินก็ไม่มี (ท้อแท้ครั้งที่ 2)นี่เราเดินมาเกือบชั่วโมงแล้วนะ เดินแบบไม่พักเลย น่าจะถึงได้แล้วนิ  ปกติเราวิ่งเหยาะๆ 4 โล มันใช้เวลาแค่  30 นาทีเอง นี่เราเดินเหยาะๆมาจะชั่วโมงแล้วนะ ยังไม่ถึงเหรอ แล้วมัน……

    อีกไกลแค่ไหน จนกว่าฉันจะใกล้ บอกที
    อีกไกลแค่ไหนจนกว่าจะถึงน้ำตก เสียที
    มีทางใดที่อาจทำให้ถึงน้ำตกเร็วๆ ได้โปรด
    บอกกับฉันให้รู้ที ว่าสุดท้ายแล้วฉันยังจะไปต่อไหม

    ***ซ้ำ***

    ————————————————————————————————————-

    พักยกๆๆให้น้ำๆๆๆ  

    น้ำตกกรุงชิง อยู่เขตอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช อยู่ในอุทยาแห่งชาติเขาหลวง  แถวนั่นป่ายางเยอะมาก  ถ้าขับรถไปเอง ระวังกันด้วย รถบรรทุกหิน บรรทุกดินเยอะมาก ทางก็ชัน ถนนแคบ และไม่ค่อยดีเท่าไหร่ด้วยนะครับ   ฤดูที่น่าไปเที่ยวที่สุด คือช่วงที่ผมไปนี่แหละ  หมดฝนพอดีเลย ป่ายังเขียวชะอุ่มแต่ไม่มีฝน แดดไม่ร้อนมาก น้ำตกยังมีน้ำเยอะ สวยงาม   ที่อุทยานมีบริการที่พัก และที่กางเต้นท์นอนด้วย อากาศดีมาก  มีเจ้าหน้าที่บริการดี นำพาส่องนก

    ถ้าไปเที่ยวน้ำตกอย่างเดียว ควรไปให้ถึงประมาณ 9 โมงเช้า อากาศกำลังดี  ไม่ควรมาคนเดียวแบบผม (มันเหงา)ไม่เหมาะกับการเที่ยวแบบคู่รัก  เหมาะกับการเที่ยวแบบเป็นกลุ่มเพื่อนมากกว่า กิจกรรม ไม่ใช่แค่เที่ยวน้ำตกอย่างเดียว แต่เป็นแบบเดินป่าด้วย สนุกถ้าได้มากับเพื่อน  ช่วงนี้(ปลายเดือนมีนาคม)ไม่มีฝนแล้วป่าเขียวไม่เปียก เดินสะดวก การแต่งตัวสบายๆ รองเท้าผ้าใบ กางเกงขาสั้นได้เลย  ไม่ต้องกลัวปลิงและทากนะครับ ช่วงนี้ไม่มีแล้ว  อาหารการกิน ขนม นมเนย น้ำดื่ม ควรเตรียมไปเยอะเลยนะครับ  ข้างในกันดารมากกก  หากินยากกกกกก  อยากกินอะไรเอาไปให้พอเลย  เดินทางจากตัวเมืองไปใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาที

    ————————————————————————————————————

    ต่อๆๆ หลังเดินมาสัก ชั่วโมงกว่า ก็เห็นธารน้ำใหลอยู่ข้างทางดีใจมากๆๆๆๆๆ ใกล้น้ำตกแล้วสิเรา  แต่เอะใจอยู่ทำไมยังไม่ได้ยินเสียงน้ำตกเลยหวาา คนก็ไม่เจอเลย ไม่จริงๆๆๆๆไม่จริงใช่ไหม ทำไมไม่เป็นอย่างที่คิดดดด เราลงเล่นน้ำที่ลำธารแล้วกลับเลยดีกว่าไหม นี่มันเที่ยงกว่าแล้ว กลับแล้วไปล่องแก่งดีกว่าน้อ  หรือว่าไปต่อ กะลังคิดอยู่ว่าไปต่อหรือกลับดี มีเพื่อนมนุษย์เดินสวนมาเว้ยยยย  1 คน น่าจะเป็นคนนะ  รอช้าอยู่ใย  ถามสิคร้าบบพี่น้องครับ  พี่เขาก็ใจดี บอกเรา อีกไม่ไกลหรอก ประมาณ 200 เมตรก็ถึงน้ำตกแล้ว    ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เป็นอย่างที่คิดเลย ฮ่าๆๆๆๆๆ ความหวังเต็มเปี่ยม เดินทางต่อย่างดวงตาทอประกายเต็มไปด้วยน้ำตกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถ้าไม่มีคน กุจะใส่ชุด 2 พีช (ร้องเท้ากับแว่นกันแดด)ที่เตรียมจากบ้าน ดำผุดดำว่ายไปทั่วเลยสิคอยดู หึๆ  เดินไป ประมาณ 200 เมตรได้ ทางมันลาดชันมาก เป็นทางลงที่น่าหวาดกลัว พร้อมกับป้ายเตือนรัวๆ ห้ามลงเล่นน้ำ อันตรายๆๆๆ และแล้วเราก็ได้เห็นน้ำตกอันสวยงามที่ปรากฎอยู่ในแบงค์พัน ที่เขาร่ำลือมา สวยงามจริง  แต่………………….   จุดเล่นน้ำมันอยู่ตรงไหน     ตรงไหนนนนนนนครับ   ตอบบบบบบบบบ……………. ทางลงลาดชันมาก เดินลงได้ประมาณ 50 เมตรเป็นแบบขั้นบรรได  มีราวกันเก่าๆเป็นสนิมหมดแล้ว แต่ยังใช้ได้อยู่ …. ไปได้ประมาณครึ่งทาง เริ่มปวดเข่า เอางัยกับชีวิตดี  น้ำตกอยู่ตรงหน้า  กดเล่นเพลงแล้วค่อยอ่านย่อหน้าถัดไป……..

    จะเดินไปข้างหน้าหรือจะกลับ  สับสน ชีวิตสับและสน  เป็นอะไรที่ลำบากใจมาก ถ้าเลือกไปข้างหน้า ไปใส่ทูพีชเล่นน้ำโชว์พุงอาบแดดตอนบ่ายโมงยี่สิบห้านาทีอย่างสบายอารมณ์อย่างที่เราฝัน แล้วค่อยเดินทางกลับ แล้วถ้าเกิดเราปวดขาจนเกิดเดินกลับขี้นมาไม่ได้ จะทำอย่างไร อย่าลืมว่าเรามาคนเดียวนะ แล้วเราจะทำอย่างไร  หรือถ้าเราเลือกหันหลังกลับ เราต้องทิ้งฝัน ทิ้งความฝัน ทิ้งชุดทูพีชไว้ตรงนั้น  ถึงเวลาที่เราต้องเลือกโดยไม่มีตัวช่วย ไม่มีขอไวท์บอร์ด  ไม่มีเสียงเชียร์  ไม่มีโค้ช ไม่มีwifi  ช่างเป็นการตัดสินใจที่ยากลำบากอะไรเช่นนี้  คิดแล้วน้ำตาก็เริ่มคลอเบ้า และไหลรินทอประกายยามจับต้องกับแสงอาทิตย์ยามบ่าย ต้องทำใจ หายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆยกมือขึ้นมาปัดน้ำตา  เราต้องหันหลังใหักับความฝันแล้วเดินจากมันมา….   พร้อมกับทิ้งความฝันและรอยน้ำตาไว้เป็นความหลัง  ลาก่อนนนนนน น้ำตกกรุงชิง  เราไม่สามารถไปยืนจุดๆนั้นที่ฝันใฝ่กระนั้นเลยหรือ   เราทำดีที่สุดแล้ว    เรามาถึงตรงนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว  ขอบคุณที่คอยเป็นกำลังให้ตลอดมา…………ขอโทษ!!!!!!!!…… 
    つづく

     

     

              

                 
                  

                  

     

     

    (11)

Comments are closed.